گاهى جو كشت مىكردند و اگر بارندگى بيشترى شده بود خربزه و به‌ويژه هندوانه هم مىكاشتند . گندم ديم از مرغوبترين گندم‌ها به‌شمار مىآمد و بخش زيادى از نياز مردم از اين زمينها برآورده مىشد . هم‌چنين خربزه و به‌ويژه هندوانهء ديم بسيار مطلوب بود و خواهان بسيار داشت و معتقد بودند كه « خاصيّت » دارد . ولى اگر باران به اندازهء كافى نمىآمد در اين زمينها كشت نمىكردند و اگر هم مىكردند بار نمىداد و به اصطلاح تخم آنها « مىسوخت » . در اين‌چنين سالها بود كه مردم از لحاظ نان در مضيقه مىافتادند و بسيارى از روستاييان مجبور به مهاجرت مىشدند .